Rainbow River

Na een stevig Amerikaans ontbijt bij een fastfood-keten hadden we ca. 60 mijl ten zuiden van Ichetucknee Springs een ontmoeting met Joe Smyth, de manager van Rainbow Springs State Park. Joe had ons eerst over het park verteld en ons de assistentie beloofd, die we nodig hadden om goed te kunnen werken.

Waarschijnlijk heeft de Dennerle Plantenvraagbaak, die wij als relatiegeschenk hadden meegebracht, hem vreedzaam gestemd. Elke opzichter in het park was geïnformeerd en ze waren allemaal "ready to support you". Kleine geschenken zorgen voor blijvende vriendschap.

Rainbow Springs State Park, 5 mijl ten noorden van Dunnelon werd 10.000 jaar geleden al door de oerbewoners van Amerika bevolkt en is het op drie na grootste brongebied in Florida. Het water komt niet alleen uit een hoofdbron, zoals elders het geval is, maar uit veel kleine bronmeren, die op de bodem van de rivier verspreid liggen. De dag begon erg zonnig, wat voor onderwaterfotografen eigenlijk moeilijker is, omdat de contrasten te sterk zijn. Chris besloot dus een poosje te wachten tot de eerste wolken te zien waren, wat de lichtomstandigheden enorm verbeterde. Het badgedeelte van de bron wordt zo veel gebruikt, dat er hier geen waterplanten zijn.                                                                                                                                                                                    

In de gebieden waar zwemmen en baden verboden zijn, vind je een compleet andere wereld. De waterplanten reiken tot aan het oppervlak en zijn soms wel 5 meter lang. De alomtegenwoordige plant in dit deel van de rivier, waar we gesnorkeld hebben, was Potamogeton illinoensis.

Een andere zeer dominante plant was een Sagittaria-soort met zeer smalle, lange bladeren tot wel 1 meter lang. Aan de zonzijde van de rivier waren grote bestanden Utricularia foliosa te zien, evenals Myriophyllum, enkele Vallisneria's en de fraaie rode Ludwigia repens. Overal in de rivier wemelde het van de vissen, schildpadden en garnalen, die zich in de dichte Utricularia-tapijten probeerden te verstoppen. Het beeld verandert echter radicaal, wanneer je verder stroomafwaarts in de bewoonde streken buiten het park komt, waar mensen zwemmen, vissen en met boten varen. Hier zijn de waterplantenbestanden al duidelijk gedecimeerd en veel witte zandbodemvlakken bepalen het beeld.

...